با سلام و درود بیکران به پیشگاه امام زمان (عج) و نائب بر حقش امام امت خمینی بت شکن و درود بیکران به روان پاک شهدا از صدر اسلام تاکنون به خصوص شهدای جنگ تحمیلی، سلام ما به اسرای در بند و رزمندگان کفرستیز… (چون حقیر دو روز بعد از عملیات پیروزمند کربلای ۵ عازم جنوب هستم مطالبی را لازم دانستم یاد آور شوم:

اولا اینکه خدا را شاکرم که در عصر و دورانی زندگی می کنم که در نظام جمهوری اسلامی، مقلد امام خمینی و شیعه دوازده امامی هستم و جنگی را که دشمنان اسلام به ما تحمیل کردند توسط عراق، این جنگ را مثل امام عزیز جنگ اسلام و کفر می دانم، جنگ ظالم و مظلوم، جنگ حسین و یزید می دانم و عاشقانه راهم را انتخاب کردم و از روی آگاهی در تاریخ ۱۳۵۹/۷/۱ لباس مقدس پاسداری را بر تن کردم.

با خدا و امام و شهدای عزیز پیمان بستم که تا آخرین نفس از آرمانم (اسلام) دفاع کنم تا سر حد جان؛ با همان لباس سبز مقدس سپاهی داماد شدم و آرزو کردم اگر خداوند می خواهد مرا روزی ببرد، مرگ سرخ را نصیبم کند به طوری که با لباس سبزم در خونم بغلطم.

عزیزان من! از این کارم تعجب نکنید چرا که مولایم حسین است، درس آزادگی و مردانگی زیستن را از او آموختم من چگونه به خود اجازه بدهم راحت بخوابم در صورتی که این بعثیان کافر، به دین و نوامیسمان حمله کردند و تجاوز کردند، مردم و بی دفاع را قلع و قمع نمودند، آیا سکوت جایز است ؟عزیزان من! همیشه پیرو اسلام و امام (ولایت فقیه ) باشید گوش به حرف یاوه گویان ندهید مواظب دشمنان مخصوصا کفار و منافقین باشید دل اماممان را بیشتر منافقین بدرد آوردند.

سیزده آیه سوره بقره را که مشخصات مومنان، کفار، منافقان در آن نوشته شده است بدرستی بخوانید، هر کس که مرا دوست دارد بداند که من در اسلام و امام ذوب شدم.همسرم ! هرچند من در دوران زندگیم همسر خوبی برای شما نبودم ولی چه کنم که روزگار کار را به جایی رسانده که باید از تو جدا شوم .