استاد ابراهیم محمدحسن بیکی، مشهور به ابراهیم حسن بیگی، فرزند ابوالحسن و طوبی، خردادماه سال 1336 در روستای خواجه نفس به دنیا آمد. وی تحصیلات ابتدایی خود را در خواجه نفس، بندرترکمن و دبیرستان را در گرگان سپری کرده ، همزمان با اوج گیری مبارزات انقلابی مردم ایران در سال 1357 به صف انقلابیون می پیوندد. او داستان نویسی را از سال 1359 آغاز کرد و با شروع جنگ تحمیلی، اغلب آثار او در حوزه دفاع مقدس رقم میخورد. حسن بیگی یکی از پُرکارترین نویسندگان داستان و رمان ایران است که علاوه بر داستان ها و رمانهای بزرگسالان، آثاری در حوزه ادبیات کودکان و نوجوانان نیز دارد.
استاد ابراهیم محمدحسن بیکی، مشهور به ابراهیم حسن بیگی، فرزند ابوالحسن و طوبی، خردادماه سال 1336 در روستای خواجه نفس به دنیا آمد.
وی تحصیلات ابتدایی خود را در خواجه نفس، بندرترکمن و دبیرستان را در گرگان سپری کرده، همزمان با اوجگیری مبارزات انقلابی مردم ایران در سال 1357 به صف انقلابیون می پیوندد.
او داستاننویسی را از سال 1359 آغاز کرد و با شروع جنگ تحمیلی، اغلب آثار او در حوزه دفاع مقدس رقم می خورد.
حسن بیگی یکی از پُرکارترین نویسندگان داستان و رمان ایران است که علاوه بر داستان ها و رمان های بزرگسالان، آثاری در حوزه ادبیات کودکان و نوجوانان نیز دارد. وی حدود 150 کتاب داستان و رمان منتشر کرده که از این بین بالغ بر 40 عنوان از آثار او جزو آثار برگزیده ادبیات ایران هستند.
حسن بیگی مدتی مسؤلیت وابسته فرهنگی ایران در ترکمنستان و نیز نمایندگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در مالزی را برعهده داشته است.
او عضو هیأت مؤسس انجمن قلم ایران، عضو هیأت امناء و هیأت مدیره بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایران می باشد
1- کتابهای اشکانه، ریشه در اعماق، نشانههای صبح، معمای مسیح، رمان محمّد، رمان قدیس و...
2- کتابهای غنچه بر قالی، تشنهتر از من، به ماه نگاه کن، ماجراهای ماهی طلائی، رمانهای چراغ جادو (4جلدی).
3- کتابهای دو روایت از یک عکس، ناقوسها به صدا درمیآیند، قلم و تاج، روایتی ساده از ماجرایی پیچیده و...
4- کتابهای عالیجناب شهردار، پایان، وسوسههای ناتمام، سالهای بنفش و...
میرزاغلامرضا ریاضی، فرزند کربلائی محمّدعلی (تاجر) و امه لیلاخانم، سال 1278 در محله دربنو استرآباد متولد شد. تحصیلات خود را در مدارس علمیه استرآباد سپری کرده، از 20 بهمن 1298 تا اواخر 1299 تقریرنویس محکمه بدایت استرآباد بود، از اسفندماه 1301 منشی دوم معارف و اوقاف استرآباد شد و از 20 آذر 1302 به عنوان معلم مدرسه دولتی سعادت استرآباد استخدام شد.
