تحصیلات مقدماتی را در باغچه ‏سرای و دوره مقدماتی طب را با گرایش بیماریهای زنان در دانشکده طب آستاراخان سپری کرد.

وی پس از طی یک دوره پنج ‏ساله عملی در بیمارستان‏های مسکو، موفق به دریافت گواهینامه تخصص جرّاحی و سرطان‏ شناسی شد.

در سال 1312ش به همراه خواهرش به ایران بازگشت و برای اخذ مجوز فعالیت در آزمون دانشکده طب تهران شرکت کرده، موفق به اخذ گواهینامه و مجوز فعالیت حرفه ‏ای شد.

در اوایل سال 1314 به استخدام شرکت شیلات درآمده، به بندر قره‏ سو در جنوب بندرترکمن نقل مکان کرد و مدت 14 سال در قره‏ سو به طبابت پرداخت.

سپس به بندرگز رفت و در آن‏جا مطب پزشکی خود را دایر کرد. از ویژگی‏های شخصی و اخلاقی وی علاقه به امور خیریه، کمک به مستمندان و درمان رایگان بیماران مستمند بوده است.

وی در نیمه اول سال 1357 (پیش از پیروزی انقلاب اسلامی ایران)، در آستانه 80 سالگی دار فانی را وداع گفت و در گورستان عمومی بندرگز در کنار مزار تنها خواهرش (ریحان‏ه خانم) به خاک سپرده شد.

از دکتر سکینه پری با عنوان نخستین زن جرّاح ایرانی و نخستین متخصص سرطان‏ شناسی ایران یاد می‏شود.

در سند تذکره (گذرنامه) سکینه پری صادره مردادماه 1312، تاریخ تولد وی سال 1283ش و محل تولد او همدان ثبت شده، اما در مدرک دیپلم پزشکی وی مورّخ 1928م صادره از دانشکده پزشکی کریمه، تاریخ تولد وی سال 1902م مطابق 1281ش ثبت شده است.

-در صفحه7 تذکره (گذرنامه) سکینه پری مورخ مرداد 1312 صادره سفارت کبری ایران در مسکو، نمره ورقه هویت او 37394 و صادره از شعبه 2 دولت ایران ثبت شده است.
 وی هیچ فرزند و ورثه و قوم و خویشی نداشته است.