بسم الله الرحمن الرحیم

اینجانب علی اکبرعرب در شب اول محرم که ماه خون وپیام می باشد وصیت نامه ی خود را می نویسم.

با درود به رهبر و شهدای اسلامی که با خون خود وجب به وجب سرزمین اسلامی را آزاد کرده اند و در این راه شهید شده اند,سخنم را شروع می کنم:همه بدانند که من آگاهانه وباانتخاب خود در این راه قدم برداشته ام واز آن زمان که من این راه را شناختم هر روز که از محرم می گذرد به خودم می گویم که ای انسان تو بیهوده آفریده نشده ای,تو موجودی انتخاب شده از سوی پروردگارت هستی, تو خلیفه الله هستی بر روی زمین. والآن که با کمال میل به جبهه حق علیه باطل برای پیروزی اسلام آمده ام,می روم چون ما به خودمان تعلق نداریم,یعنی خلق نشده ایم که آزمایش نشویم واساساً جهان آزمایشی بیش نیست. راحت طلبی کار انسان نیست وچون درخت انقلاب اسلامی برای بارورشدن احتیاج به خون دارد وامام نیز ندای هَل مِن ناصٍرٍ یَنصُرونی را ندا داده است.

 به ملت مسلمان ایران واجب است که به این پیام امام لبیک بگویید واین درخت را سیراب کنید.

افتخارمان این است که در راه عقیده ای جهاد می کنیم که به حقانیت آن کاملا آگاهیم و غیراز این برایمان راهی نمی ماندکه یا پیروز شویم و یا شهادت را چون اسلحه مرگبار بر فرق دشمن بزنیم.

اگرواقعاً خالصانه به جبهه رفتیم باید بدانیم که اگر زمان امام حسین (ع) هم بودیم او را یاری می کریم. ای برادران عزیز هر بیشتر باید سعی بکنید که اسلامتان از روحانیت,به گفته اما ممان جدا نشود و شما بایستی روحانیت را از دل وجان دوست داشته باشید چون اینها بودند که اسلام را به ما شناساند. وصیت دیگر من این است که روح امام امت شاهد خواهد بود که جهانیان دست به سوی اسلام دراز می کنند و از خدا طلب سعادت می کنند وقسط و برابری به شیوه علی (ع) برقرار خواهد شد.

مادرجان راهی که من انتخاب کردم راه حقیقت ودرستی است واز شما خواستارم که امام امت آن مجاهد کبیرو عصاره حسین بن علی (ع) ورهبرانقلاب؛خمینی بزرگ را یاری نماید واوراتنها نگذارید.

وصیتم به شما پدر جان این است که راه مرا ادامه بدهید چه از راه کمک به فقیران و در ماندگان و می دانم خودت ازهمه درمانده تری ولی به خود ببال که خداوند یاری دهنده ی نیکو کاران است.

خواهرم زینب, با ناملایمات دست وپنجه نرم کن وشما برادرانم این آب وخاک ومکتب اسلام بر گردن من وشما حق دارند,در حفظ آن کوشش کنید ونگذارید در دست اجنبییان از بین برود واسلحه ام را زمین نگذارید وراهم را ادامه دهید واطمینان دارم که ادامه می دهید.

رهبر عزیز را تنها نگذارید وهمیشه از او تبعید کنید.

 امیدوارم هیچ وقت به من ناکام نگویید چون کامم را گرفتم که شهادت وبهترین نعمتهاست. مادرجان حال وقت آن رسیده که رسالت زینب وار خود را نشان دهید. مادرجان گریه نکن و خوشحال باش زیرا درراه هدف مقدسی گام برداشته وجان باخته ام.

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدارازعمرما بکاه وبر عمراوبیفزای.