بخشی از وصیت نامه سردار شهید محمدباقر ساورعلیا

در مقابل دشمنان اسلام شجاع باشید و از خود شهامت بخرج دهید، با زیردستان و دوستان خود مهربان باشید.اهل راز و نیاز با خدای تبارک و تعالی باشید، به فکر روز قیامت باشید.

از خدای مهربان میخواهم که لیاقت شهادت در راهش را به من بدهد، تا میتوانید در خدمت اسلام و انقلاب و جنگ امام و رهبری باشید. راز دار باشید.

در عملیات کربلای 5 موقع عقب نشینی نیروهای ایران در یک کانال مشغول دفاع بودند که نیروهای عراقی همزمان وارد کانال شدند و یکی از نیروهای عراقی با شهید درگیر شد و بر روی کمر شهید نشست، ناگهان شهید نا امید شد و کار خود را تمام شده دید در همین حین ناگهان عکس فرزند بزرگش امین از جیبش بر روی خاک افتاد وقتی چشم شهید به عکس فرزند و لبخندش افتاد، ناگهان نوری از امید در دلش روشن شد طوری که قدرت شهید چند برابر شد و در حالی که نیروی عراقی بر روی کمر ش نشسته بود، شهید او را به حالت سینه خیز به جلو برد و خود را به آرپی جی آماده و گلوله گذاری شده ای که در فاصله نزدیک به آنها داخل کانال افتاده بود رساند و آنرا کشید و از حال رفت و بیهوش شد.

کمتر از یک ساعت بعد که به هوش آمد مشاهده کرد که جنازه سوخته عراقی روی بدن ایشان است و متوجه شد آتش عقب آرپی جی او را سوزانده، آنگاه از تاریکی هوا استفاده کرده و خود را به نیروهای ایرانی رساند

رفتارش با من و پدرش خیلی خوب بود و بسیار احترام می گذاشت. شب های عزاداری جوانها را دور هم جمع    می کرد و شب زنده داری می کردند. عاشق امام خمینی بود، در جنگ گنبد شرکت کرد و بسیار از جبهه و جهاد دفاع می کرد. هنگامی که مجروح شده بود نذر کرده بود که زودتر خوب شود و دوباره برای خدمت به وطن به جبهه برود. به خانواده شهدا خیلی احترام می گذاشت. دوستانش می گفتند در جبهه به تمام سنگرها سر می زد و برای بچه هایی که شام نداشتند شام می برد و نیازهای آنان را تامین می کرد. وقتی به جبهه می رفت انگار به عروسی می رفت و وقتی به مرخصی می آمد برای رزمندگان وسیله جمع می کرد و با کامیون برای آنها می فرستاد.