میرزاغلامرضا ریاضی، فرزند کربلائی محمّدعلی (تاجر) و امه لیلاخانم، سال 1278 در محله دربنو استرآباد متولد شد. تحصیلات خود را در مدارس علمیه استرآباد سپری کرده، از 20 بهمن 1298 تا اواخر 1299 تقریرنویس محکمه بدایت استرآباد بود، از اسفندماه 1301 منشی دوم معارف و اوقاف استرآباد شد و از 20 آذر 1302 به عنوان معلم مدرسه دولتی سعادت استرآباد استخدام شد.
پیش از اعلام قانون تشکیل کلاسهای اکابر در ایران (1306ش) غلامرضا ریاضی در سال 1304 با هزینه خود یک کلاس اکابر در استرآباد دایر کرد و ناظم افتخاری اکابر استرآباد شد.
همچنین وی به همراه زینالعابدین رحیمی بنیانگذار کلوپ پرورش استرآباد و از بنیانگذاران تربیت بدنی در استرآباد بوده است.
او در اواخر شهریور 1306 به مدیریت مدرسه گنبدقابوس منصوب شد.
لکن از 15 مهر همان سال برای معالجه به تهران رفت و پس از تحمل بیش از 6 ماه بیماری، در اول اردیبهشت 1307 براثر ابتلا به سل درگذشت.
خلاصه آثار:
1- کتاب سفرنامه تهران (نسخه خطی)
2- تأسیس کلوپ پرورش استرآباد.
3- تشکیل نخستین کلاس اکابر در استرآباد.
مسیح اله ذبیحی، فرزند آقاشیخ رحیم زیارتی و ربابه خانم، سال 1308 در روستای زیارت گرگان به دنیا آمد. وی تحصیلات ابتدایی تا متوسطه را در گرگان سپری کرده، در سال 1327 دیپلم ادبی را از دانشسرای مقدماتی اخذ نمود و به استخدام آموزشوپرورش درآمد. ذبیحی تحقیقات زیربنایی و گستردهای در زمینه فرهنگ و متون تاریخی گرگان انجام داد و در 48 سالگی حین عمل جراحی قلب در انگلستان درگذشت. وی در زمان فعالیت پژوهشی با اشخاصی چون دکتر منوچهر ستوده و ایرج افشار همکاری داشته و تألیفات متعددی از او برجای مانده است. از مسیح ذبیحی با عنوان پدر تاریخنگاری نوین گرگان یاد میشود.
