ابتدا دبیرستان نظام و در پی آن دانشکده افسری را در نیروی مخصوص کماندویی پشت سر گذاشت و به عنوان افسر نیروی هوایی جذب ارتش ایران شد.

وی دان هفت کاراته گوجوریو را از ژاپن، دان چهار تکواندو را از کره جنوبی و مراحل ورزش رزمی شائولین‏وشو را در کشور چین کسب کرده است.

وی در آغاز دهه 1350 نخستین سبک گونگ ‏فوی ایرانی را از ادغام مجموعه آموخته‏ های خود ایجاد کرده، پس از آن «دانشکده انشاء تن و روان» را تأسیس نمود، که در آن به آموزش کونگ‏فو توآ می‏پرداخت.

در جوّ بروسلی‏زدگی ایران، میرزائی به‏ طور مستقیم و غیرمستقیم شاگردان و پیروان زیادی را جذب خود کرد و مدّتی جزو نیروهای گارد جاویدان شاهنشاهی نیز بود.

میرزائی پس از انقلاب اسلامی ایران در دوره اول انتخابات ریاست جمهوری نامزد شده، لکن رد صلاحیت و بازداشت شد.

وی در سال‏های 64-1363 مخفیانه به منطقه گرگان رفته و در روستای شموشک به مدت 2 سال چوپانی کرد.

سپس در سال 1366 به ترکیه گریخت و پس از مدتی به آلمان رفت. از سرگذشت او پس از فرار به خارج از ایران اطلاعات موثقی در دست نیست.

لکن همواره به طور غیرمستقیم و توسط پیروانش به عنوان صاحب ‏الامر و امام موعود معرفی شده و از چهره ‏های منحط تاریخ معاصر ایران است.

میرزائی با عنوان پدر کونگ‏فو توآ شناخته می‏شود.

خلاصه آثار:

1- بنیانگذاری نخستین کونگ‏فوی ایرانی با نام کونگ‏فو توآ.

2- بنیانگذاری دانشکده انشای تن و روان.

2- کتاب کاراته و ذن کاراته.