اسداله کبیر، فرزند محمّدقاسم و زهرا، سال 1331 در خانه تاریخی کبیر، واقع در محله دوشنبه ای گرگان به دنیا آمد. وی از سال 1346 زیر نظر استاد شعبان قاری به آموزش بسکتبال مشغول شد و از 1351 به تیم بسکتبال پرسپولیس گرگان پیوست.
پس از دو سال بازی در تیم گرگان، در سال 1353 به تیم ملی ایران دعوت شده، جزو ملی پوشان بسکتبال ایران شد
در همان سال موفق به دریافت مدال برنز جام پیمان سنتو در پاکستان شد.
کبیر پس از هشت سال بازی در تیم ملی بسکتبال ایران، در سال 1361 با ورزش قهرمانی خداحافظی کرد و به مربیگری تیم ملی جوانان بسکتبال دعوت شد و در سال 1367 نیز به مربیگری تیم ملی بزرگسالان ایران دعوت شد.
در دوران مربیگری او تیم ملی ایران در بازیهای آسیایی پکن (1990) برای نخستین بار ژاپن را شکست داد.
وی از سال 1377 به مدت 5 سال دبیر فدراسیون بسکتبال ایران بود.
اسداله کبیر در اواخر دهه 1380 به گرگان بازگشت و مربیگری تیم بسکتبال شهرداری گرگان را برعهده گرفت.
وی یک دوره عضو منتخب مردم گرگان در شورای اسلامی شهر گرگان نیز بوده است.
اسداله کبیر پدر آیدین و آنا کبیر و دایی محمّد ایزدپناه، ملی پوشان سابق بسکتبال ایران است.
از وی با عنوان افتخار بسکتبال گرگان یاد میشود.
اسداله کبیر، فرزند محمّدقاسم و زهرا، سال 1331 در خانه تاریخی کبیر، واقع در محله دوشنبه ای گرگان به دنیا آمد. وی از سال 1346 زیر نظر استاد شعبان قاری به آموزش بسکتبال مشغول شد و از 1351 به تیم بسکتبال پرسپولیس گرگان پیوست.
