حسینعلی ملقب به امیرحسین خان ملاح، فرزند آقا بزرگ خان ملاح (کارمند عالی رتبه وزارت کشور) و خدیجه افضل وزیری و نیز نوه دختری بی بی خانم استرآبادی، در اوایل تیرماه 1300 در همدان به دنیا آمد.
وی در کودکی ابتدا به فراگیری نقاشی و سپس موسیقی روی آورد و در زمان دانشجویی در دانشکده کشاورزی کرج، در کلاسهای دانشکده موسیقی نیز شرکت کرده و با موفقیت دوره آکادمیک موسیقی را طی کرد.
او نزد استادانی چون ابوالحسن صبا، حسین یاحقی، علینقی وزیری، روح اله خالقی و... موسیقی را آموخته است.
در میان پیشکسوتان معاصر موسیقی ایران بیشترین آثار پژوهشی و مکتوب متعلق به حسینعلی ملاح است.
علاوه براین وی آثارو نمایشنامه های متعدّدی را از زبانهای دیگر به زبان فارسی ترجمه کرده است.
خلاصه آثار:
1- کتاب پیوند موسیقی و کلام.
2- کتاب تاریخ موسیقی ایران.
3- کتاب تاریخ موسیقی نظامی.
4- کتاب فرهنگ سازها.
5- کتابهای حافظ و موسیقی و نیز منوچهری دامغانی و موسیقی.
6- مقالات متعدد و ترجمه حدود 7 نمایشنامه به زبان فارسی، ساخت آهنگهای متعدد و تابلوهای نقاشی
آبا آبائی مشهور به «آمان جان»، فرزند قربان قلیچ و آنا نیازخانم، سال 1300 در گمیش تپه به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در گمیش تپه و دوره متوسطه را در شهر گرگان سپری کرده، سپس به کسوت معلمی درآمد. وی یکی از نخستین هنرمندان تئاتر ترکمن است، که در سال 1325 ضمن اجرای نمایش تئاتر در سالن انباره چوده‌ای واقع در شهر گمیشان (گمیش تپه) به ضرب گلوله مأموران رژیم پهلوی کشته شد. احمد شاملو شاعر پرآوازه ایرانی شعر مشهور «از زخم قلب آبایی» را که با نام «از زخم قلب امان جان» نیز شناخته می‌شود، در وصف این هنرمند و مبارز ترکمن سروده است.
