حاج میرسیّدحسن سبزواری، ملقّب به «امین‏الشّریعه» و متخلّص به «بلبل»، فرزند آقاسیّدمحمّد امین‏الحکماء و نرجس‏خاتون، سال 1247 در سبزوار به‏دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را نزد پدر و میرزاحسین سبزواری فراگرفت و برای تکمیل تحصیلات راهی حوزه علمیه مشهد مقدس شده، نزد اساتیدی چون فاضل خراسانی، افتخارالحکماء طالقانی و محمّد آقازاده (فرزند آخوند خراسانی) تلمّذ نمود. وی از جانب مظفرالدّین‏شاه قاجار ملقّب به «امین‏الشریعه» شد و از مراجع بزرگی چون آقاسیّدابوالحسن موسوی اصفهانی، آقاضیاءالدّین عراقی و... اجازه روایت حدیث و... دریافت کرد. او در طول دوران حیات خود شاگردان برجسته‏ای را پرورش داده است که برخی از آن‏ها عبارتند از: دکتر قاسم غنی، سیّدعلینقی امین، سیّدعبداله برهان، محمّدتقی بهلول، سیّدیحیی نظام‏زاده، سیّدابوالفضل نظام سبزواری، سیّدمحمّدباقر عربشاهی سبزواری و... . امین‏الشّریعه سبزواری که جزو مبارزان مشروطه‏خواه بود، به  دستور محمّدعلی‏شاه قاجار به سرخنکلاته استرآباد تبعید شد و در استرآباد نیز ضمن فعالیت‏های فرهنگی و ادبی، به مبارزات سیاسی خود ادامه داد. وی سال‏‎های پایانی عمر خود را در شهر گرگان سپری کرده، در سال 1318 وفات یافت و در گورستان امامزاده عبداله گرگان مدفون شد.