آیت الله العظمی علوی گرگانی در خرداد ۱۳۱۸ش (بیستم جمادی الثانی ۱۳۵۹ق)، در نجف اشرف به دنیا آمد. این ولادت، موجی از شادی در خانواده او به ویژه پدرش برانگیخت، چرا که تا آن زمان چند پسر برایش متولد شده اما در همان کودکی از دنیا رفته بودند.
پدر آیت الله علوی گرگانی شبی در عالم رویا، به محضر امیرالمومنین (ع) مشرف شد و حضرت به او مژده ولادت پسری را در آینده نزدیک داد و از او خواست تا فرزندش را «علی» نام نهد. هنگامی که این پسر به دنیا آمد، او را «محمدعلی» نام نهادند تا هم رعایت استحباب – نامگذاری اولاد پسر به نام «محمد» – و هم رعایت قولش به امیرمومنان (ع) شده باشد. پدرش بارها به ایشان می گفت:
«محمد علی! تو با برادران دیگرت فرق خواهی داشت و در آینده به مقامات عالی علمی خواهی رسید، چون تو را با توسل به ذیل عنایت امیرالمومنین (ع)، از خدا گرفته ام».
آیت اله حاج سیدعبدالرسول میرکریمی، فرزند سیدعباس و بی بی فاطمه خانم، سال 1270 در محله میرکریم استرآباد به دنیا آمد. خاندان میرکریمی یکی از جمله طوایف سادات حسینی ساکن شهر گرگان هستند، که پیشینه حضور آنان در این شهر به اوایل دوره صفویه بازمیگردد. این گروه از سادات پس از مهاجرت به شهر استرآباد، به صورت یک کلونی اجتماعی در حاشیه شمالی محله میدان شهر استرآباد، ساکن شده، از آنجا که جدّ بزرگ آنان «آقامیرکریم» نام داشت
