دکتر حسین فلسفی، فرزند میرزاعلی حکیم، نوه میرزااحمد حکیم و از اخلاف سلطان حسین واعظ استرآبادی (از مشاهیر دوره صفویه)، در سال 1298 در گذر چهارشنبه‏ ای شهر استرآباد به ‏دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی و دوره اول متوسطه را درگرگان گذراند، سپس به تهران رفت و دیپلم دبیرستان را از مدرسه بازرگانی تهران دریافت کرد. پس از آن برای تحصیلات دانشگاهی وارد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شد.

وی همچنین پس از موفقیت در کنکور دوره دکتری اقتصاد موفق به اخذ مدرک دکتری دراین رشته گردید. دکتر حسین فلسفی مدتی دادستان شهرستان گرگان بود، سپس به تهران رفته و در وزارت مالیه مشغول شد. وی در انتخابات دوره بیستم مجلس شورای ملی با اکثریت آراء از حوزه گرگان به مجلس شورای ملی راه یافت

نطق انتقادی وی درمورد بودجه دولت، یکی از نطق‏ های آتشین مجلس دوره بیستم بود، چنان‏که متن نطق وی به صورت یک کتابچه چاپ و منتشر شد. پس از انحلال مجلس بیستم، وی به وزارت دادگستری بازگشت و به عنوان مستشار دیوان عالی کشور مشغول به کار شد.

یکی از مهم‏ترین اقدامات وی در این دوره به جریان انداختن پرونده اختلاس اشرف پهلوی در پشت پرده فعالیت‏های اقتصادی فروشگاه بزرگ فردوسی بود. در زمان قرارگرفتن حکومت پهلوی در مسیر سرازیری و در جریان تصمیم به انتصاب یکی از چهره‏های ملی-مذهبی به عنوان نخست ‏وزیر ایران، برای فروخوابانیدن اعتراضات و نارضایتی‏ها، پیش از بختیار، به دکتر حسین فلسفی پیشنهاد نخست ‏وزیری داده شد، لکن وی این پیشنهاد را نپذیرفت و در پاسخ به پیشنهاددهندگان گفت: در چنین شرایطی یا باید احمق باشم که این سمت را بپذیرم و یا خیلی شجاع باشم، که فکر می‏کنم نه آن‏قدر احمق هستم و نه به این اندازه شجاعت دارم که نخست‏ وزیری ایران در چنین شرایطی را بپذیرم.

دکتر فلسفی یکی از مردمی ‏ترین و محبوب‏ ترین نمایندگان مردم گرگان در مجلس شورای ملی (پیش از انقلاب 1357) بوده است.