میرزا احمدخان عمارلوئی، فرزند محمّدعلی ‏خان عمارلوئی و ساره‏ خانم، در اسفندماه 1253 (صفر 1292) در روستای جیرنده بلوک عمارلو گیلان متولد شد. وی تحصیلات مقدماتی را در گیلان، اصفهان و تهران سپری کرده، سپس برای تکمیل تحصیلات به نجف اشرف عزیمت کرده و از محضر آخوند ملاکاظم خراسانی و سایر علماء آن دیار بهره‏مند شد.

میرزااحمدخان در دوران مبارزات مشروطه‏ خواهی به جنبش مشروطه تبریز پیوست و به عضویت فوج نجات آذربایجان درآمد. او در دوره دوم مجلس از قزوین و در دوره سوّم از حوزه یزد به نمایندگی مجلس شورای ملّی انتخاب شد. او به همراه گروهی از نمایندگان مجلس به برلن مهاجرت کرد و در راه ‏اندازی دولت ملّی به رهبری نظام ‏السّلطنه مافی نقش داشت.

میرزا احمدخان در دولت نظام ‏السّلطنه ابتدا به معاونت وزارت داخله و سپس به کفالت حکومت جنوب منصوب شد. وی از سال 1299ش حکمران ولایات گرّوس، شوشتر، خوستان، عراق (اراک) و استرآباد (گرگان) بوده است. آخرین سمت او ریاست معارف منجیل و رودبار بود. میرزا احمد زمانی که در سال 1306ش حاکم استرآباد (گرگان) بوده، سند هویتی او در شهر استرآباد صادر شده است.

1- تألیف کتاب‏های سفرنامه احمدی و یادداشت‏های اسلامبول.

2- حاکم استرآباد در سال 1306ش.